تا ماه تا سکوت

شعله ای پیچید،خاکستر شدند/باد آمد جملگی پرپر شدند من به او کی میرسم چون کو به کو*/شعرهایم میرسد حالا به او؟؟؟؟؟ *=کوه جمعشان کردم توی دیش ماهواره!!! خرجشدو،سهکبریت بود...باد میوزید آخر!!! میسوزاندمشان،میخندیدند... شعرهایم را میگویم همانها که در عاشقیهایم با من گریسته بودند... شعله که پایان گرفت،تو زنگ زدی!!!!گفتی:سرخپوست شدی هم قبیله؟؟؟حالا دیگر با دود سلام میدهی؟؟؟؟؟ خاکسترشان به تو رسیده بودند گویاااااااا...... آن روز عصر برای همیشه آن خانه را ترک کردم...به تاریخ پانزدهم مهرماه سال جاری!!!...

پنج سال و سه ماه از آخرین باری که دیدمت میگذرد...اصلا خیال نداشتم حتی ده سال آینده هم ببینمت! میترسیدم ببینمت و تمام آنچه که آن روزها بودی، دیگر نباشی... میترسیدم سلام کنم و پاسخت به گرمی آن سالهای روشن نباشد...میترسیدم چشمهایم ...چشمهایت....اما چشم که باز کردم دیدم قدمهایم دارد کم کم خیابانت را به انتها میرسانند! و تپش قلبم با هر ضربان،تن لرزانم را ده قدم به جلو پرتاب می کرد...فکر نمی کردم بشود ، فکر نمی کردم ببینمت....اما فکر می کردم برای تو بد میشود...گرچه اهمیتی نداشت ایستادن دختری که دیگر خیلی هم جوان نیست زیر آسمان بارانی ِ خدا که از قضا بالای سر خیابان ِ ...