آن روزهای خوب,تو افتاب بودی...

شب خوش

میخوام بهت بگم من خیلی خوبم...حال دلم خوبه,حال زندگیم خوبه,حال دوست داشتن و دوست داشته شدنم خوبه...

فقط حال شعرام خوب نیست...

تو خیلییییی نیستی و من خیلیییی دستم به شعر و شاعری نمیره.

جوری شدم که حتی اشعار دو بیتی رو هم سرسری میخونم و رد میشم,منی که سه چهار سال هر روووز و هرلحظه,فروغ و شاملو و وحشی و قیصر و حلاج و هزار و یک کتاب شعر رو ورق به ورق میخوندم تا اونی که حال دل تو رو خوب کنه پیدا بشه...جالب اینجاس که بین اینهمه کتاب شعر معاصر,من هنوز حالم با شعرایی خوب میشه که یه روز واسه تو خط به خط تایپشون کردم...حتی یادم میاد اون لحظه چی تو سرم بوده,یه خلسه ی عجیبی تمام تنم رو میگیره...باورت نمیشه اما با هر شعر اون روزا,من میمیرم و زنده میشم این روزا...

اومدم بهت بگم من خوبم,کاش تو هم خوب باشی با بی خبری این ایام...

پ.ن:به محمد گفتم عشق یکبار اتفاق میفته ولی دوست داشتن هر روز تکرار میشه...

تو همون انفاق یکباره بودی ایلیا که هنوزم تو دلم تکرار میشی...

تا ماه تا سکوت...